NATURALNE PLANOWANIE RODZINY

Naturalne Planowanie Rodziny to styl życia skoncentrowany wokół pozytywnego podejścia do seksualności, płodności i otwartości na życie. Jednym z elementów tego stylu są metody rozpoznawania płodności.

» Czytaj więcej...
SINGLE

Jesteś samotny?

» Czytaj więcej...
MAŁŻEŃSTWO
Spotkania Małżeńskie: rekolekcje - dialog - spotkanie
» Czytaj więcej...
MAMA

Chrześcijański Klub Mam

» Czytaj więcej...
REKOLEKCJE MAŁŻEŃSKIE

Budowanie wspólnoty małżeńskiej, pogłębienie relacji, szukanie dróg wyjścia, pojednanie, przebaczenie - wszystko dla dobra małżeństwa

» Czytaj więcej...
SYCHAR
Wspólnota Trudnych Małżeństw Sychar
» Czytaj więcej...
ABRAHAM I SARA

Wasze małżeństwo dotknięte jest niepłodnością?

» Czytaj więcej...
SENIOR

Nasz Klub

» Czytaj więcej...
NIESAKRAMENTALNI

Twoje małżeństwo skończyło się rozwodem...

» Czytaj więcej...
ALTERNATYWA DLA IN VITRO

NaProTechnologia

» Czytaj więcej...
ADOPCJA DUCHOWA

Duchowa Adopcja jest codzienną modlitwą w intencji dziecka poczętego, którego życia w łonie matki jest zagrożone

» Czytaj więcej...
OKNO ŻYCIA

Zrób wszystko, aby uratować każdego człowieka

» Czytaj więcej...
POGRZEB DZIECKA NIENARODZONEGO

Dzieci zmarłe przed narodzeniem zasługują na godny pogrzeb i są do tego podstawy prawne

» Czytaj więcej...
PRZECZYTANE

Praktykujący katolicy coraz mniej akceptują antykoncepcję

» Czytaj więcej...
INFORMATOR

Informator o placówkach i organizacjach wspierających dziecko, rodzinę, szkołę

» Czytaj więcej...
POGRZEB DZIECKA NIENARODZONEGO

Dzieci zmarłe przed narodzeniem zasługują na godny pogrzeb i są do tego podstawy prawne

Zgodnie z nowym rozporządzeniem Ministra Zdrowia, rodzice dzieci martwo urodzonych i tych, które zmarły w łonach matek, bez względu na to jak długo trwała ciąża, mają prawo, by je godnie pochować. Rozporządzenie weszło w życie 20 stycznia 2007 r.

Po wejściu w życie rozporządzenia rodzice wszystkich dzieci, które urodziły się martwe lub zmarły w wyniku poronienia, mogą je godnie pochować. Mogą w ciągu 48 godzin wystąpić o wydanie zwłok swojego zmarłego przed narodzeniem dziecka i mają prawo otrzymać jego kartę zgonu.

Do tej pory nie było podstaw prawnych do odmowy wydania przez Zakład Opieki Zdrowotnej ciał takich dzieci, nie było jednak także podstaw prawnych do ich wydawania. Lekarze często przez grzeczność pozwalali rodzicom zabrać zwłoki dziecka. W innych wypadkach martwe płody były spalane z odpadami szpitalnymi.

Rodzice, którzy stracili swoje dzieci, borykali się często nie tylko z cierpieniami, ale także z przepisami, które np. zezwalały na wydawanie karty zgonu niezbędnej do pogrzebu dzieci, tylko tym, które urodziły się martwo powyżej 22. tygodnia ciąży.

Przepisy nie precyzowały, czy karty należy wydawać także rodzicom dzieci, które zmarły w wyniku poronienia przed 22. tygodniem ciąży. To powodowało, że w niektórych szpitalach wydawano te karty, w innych nie. W ten sposób niektóre szpitale "zaniżały" statystyki śmiertelności dzieci.


Podstawa prawna



Dz.U.07.1.9
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA1)
z dnia 21 grudnia 2006 r.
 

zmieniające rozporządzenie w sprawie wzoru karty zgonu oraz sposobu jej wypełniania

(Dz. U. z dnia 5 stycznia 2007 r.)

 Na podstawie art. 11 ust. 4a ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 2000 r. Nr 23, poz. 295, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
 

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2001 r. w sprawie wzoru karty zgonu oraz sposobu jej wypełniania (Dz. U. Nr 153, poz. 1782) w § 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2.  Karta zgonu jest wypełniana dla:

1)   osób zmarłych,

2)   dzieci martwo urodzonych, bez względu na czas trwania ciąży, na wniosek osób uprawnionych do pochowania, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, zwanej dalej "ustawą".".

 § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
 
______

1)   Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 131, poz. 924).

2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 120, poz. 1268, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i Nr 162, poz. 1568 oraz z 2006 r. Nr 220, poz. 1600.

 

 
Dz.U.07.1.10
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA1)
 
z dnia 21 grudnia 2006 r.
 

zmieniające rozporządzenie w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi

(Dz. U. z dnia 5 stycznia 2007 r.)

 

Na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 2000 r. Nr 23, poz. 295, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

 

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2001 r. w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi (Dz. U. Nr 153, poz. 1783) § 2 otrzymuje brzmienie:

"§ 2.  Za zwłoki uważa się ciała osób zmarłych i dzieci martwo urodzonych, bez względu na czas trwania ciąży.".

 

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

 
______

1)   Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 131, poz. 924).

2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 120, poz. 1268, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i Nr 162, poz. 1568 oraz z 2006 r. Nr 220, poz. 1600.

 


Przepisy liturgiczne


Pogrzeb dziecka - rożne przypadki

Problem:

Rodzice chcą pochować dziecko, które zostało poronione, a nie zostało ochrzczone.

Pytanie:

Czy można pochować dziecko poronione według Obrzędów pogrzebu?

Opis sytuacji:

Zgodnie z nauką Kościoła katolickiego z dzieckiem mamy do czynienia już od momentu poczęcia.

Konferencja Episkopatu Polski zezwala na katolicki pogrzeb dzieci, które zmarły przed chrztem, jeżeli rodzice pragnęli je ochrzcić. Zgoda ta obejmuje również Mszę św. pogrzebową. Dowodem, że rodzice rzeczywiście chcieli ochrzcić dziecko, może być to, że regularnie uczestniczą we Mszy św. niedzielnej, czynnie uczestniczą w życiu jakiejś grupy parafialnej, z wiarą przeżywają śmierć dziecka. Powodem odmowy pogrzebu nie może być fakt, że rodzice nie mają ślubu kościelnego lub nie są związani z życiem parafii.

Zmarłe dzieci, niezależnie od tego, czy były ochrzczone, czy nie, czy zmarły po porodzie, czy też urodziły się martwe, należy pochować według stosownych obrzędów przewidzianych na tę okoliczność. Dziecko zmarłe przed porodem należy traktować jak dziecko zmarłe przed chrztem. Możliwy jest zatem pogrzeb dziecka, które rodzice stracili na skutek poronienia (płody poronione), nawet na bardzo wczesnym etapie ciąży, o ile będą dokumenty konieczne do pogrzebu zgodnie z prawem państwowym. Jedynym kryterium rozróżnienia dla formy pogrzebu jest przyjęty chrzest.

Obrzędy pogrzebu dziecka, zarówno ochrzczonego jak i nieochrzczonego, znajdują się w Obrzędach pogrzebu w rozdziałach VII - IX (część tekstów jest wspólna, inne podane są na przemian, raz podczas pogrzebu dziecka ochrzczonego, raz nieochrzczonego). Zgodnie z miejscowymi zwyczajami może być zarówno nabożeństwo w domu, w kościele, a potem na cmentarzu, jak i tylko na cmentarzu. Teksty modlitw odmawianych podczas Mszy świętej pogrzebowej znajdują się w Mszale Rzymskim pod numerami 41 (pogrzeb dziecka ochrzczonego) i 42 (pogrzeb dziecka nieochrzczonego).

Utarł się zwyczaj pokropku, czyli ograniczonego w formie pogrzebu dziecka poronionego. Nie ma on umocowania ani w prawie kanonicznym, ani normach liturgicznych. Nie powinno się używać tego określenia, ale mówić o „pogrzebie dziecka".

Trzeba zaznaczyć, że Kościół nie traktuje jako obowiązku religijnego pochówku dzieci poronionych i zgadza się na to, aby dzieci zmarłe w okresie płodowym mogły być pochowane bez religijnego obrzędu, wszakże w sposób godny osoby ludzkiej.

Rozwiązanie:

Dzieci martwo urodzone (niezależnie od długości trwania ciąży), ochrzczone lub nie, dzieci ochrzczone, które nie doszły do używania rozumu, dzieci ochrzczone, które doszły do używania rozumu, należy pochować według obrzędu przeznaczonego na pogrzeb dzieci z odpowiednimi zmianami, o których wyżej.

Dzieci, które doszły do używania rozumu (ukończyły 7 lat) i przystępowały do sakramentu pokuty, należy pochować według obrzędu przeznaczonego na pogrzeb dorosłych.

Jeśli rodzice o to proszą, to podczas pogrzebu dziecka powinna być odprawiona Msza święta, a ksiądz powinien być ubrany w szaty białego koloru. Należy wyjaśnić, że Msza św. nie ma charakteru przebłagania za grzechy dziecka, ale jest prośba o pociechę dla rodziców

Uwagi:

- Pamiętać należy, że płody poronione, jeśli żyją, należy, jeśli to możliwe, chrzcić.

-  Jedyna normatywna definicja pojęcia „dziecko" zawarta jest w ustawie z dnia 6.01.2000 r. o
Rzeczniku Praw Dziecka
(Dz. U. z 2000 r, Nr 6, póz. 69). Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy,
dzieckiem jest każda istota ludzka od poczęcia do osiągnięcia pełnoletności.

Odesłanie:

•   kan. 871,1176,1183,1184

•   Wstęp ogólny do Obrzędów pogrzebu



Ks. P. Kroczek, Ks. St, Lubaszka - Podręcznik kancelaryjny dla duchowieństwa diecezji bielsko-żywieckiej, Bielsko-Biała 2006



Prostsze staje się pochowanie martwo urodzonego dziecka bez względu na czas trwania ciąży. Weszła w życie nowelizacja ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych, którą Sejm uchwalił 26 maja 2011 roku.

Przy pochówku martwo urodzonego dziecka (bez względu na czas trwania ciąży), administracja cmentarza nie wymaga już adnotacji urzędu stanu cywilnego o zarejestrowaniu zgonu

Nowy przepis obejmuje też poronienia (czyli śmierć dziecka przed 22 tygodniem życia płodowego). Do tej pory rodzice, którzy chcieli godnie pochować swoje poronione lub martwo urodzone dziecko, musieli dłużej przedzierać się przez biurokratyczne przeszkody, co dla cierpiących ludzi było bardzo trudne. Przede wszystkim urząd stanu cywilnego musiał zarejestrować zgon ich dziecka. Potrzebny był więc akt zgonu, do którego należy wpisać płeć zmarłego. Jeśli jednak dziecko zmarło na bardzo wczesnym etapie rozwoju, lekarzom trudno było rozpoznać tę płeć ze względu na brak rozwiniętych narządów. Choć lekarz mógł wtedy zgodnie z prawem wpisać taką płeć, jaką podają rodzice, w praktyce często informował, że nie chce tworzyć fikcji. Ciało dziecka trafiało wtedy na badania genetyczne. Dopiero po przejściu tej długiej procedury, rodzice mogli pożegnać swoje dziecko, wyprawiając mu pogrzeb.

Teraz tę biurokratyczną drogę można skrócić. Od dziś przy pochówku martwo urodzonego dziecka (bez względu na czas trwania ciąży), administracja cmentarza nie wymaga już adnotacji urzędu stanu cywilnego o zarejestrowaniu zgonu.